07.02

7 lutego 2021
5 niedziela zwykła B
Coraz to z ciebie, jako z drzazgi smolnej,
Wkoło lecą szmaty zapalone;
Gorejąc, nie wiesz, czy? stawasz sie wolny,
Czy to, co twoje, ma być zatracone?
Czy popiół tylko zostanie i zamęt,
Co idzie w przepaść z burzą? – czy zostanie
Na dnie popiołu gwiaździsty dyjament,
Wiekuistego zwycięstwa zaranie!… (Cyprian Norwid Tyrtej).

Tyrtej – Tyrteusz (VII w pne) – starożytny poeta grecki, twórca wierszy patriotycznych, nawołujących do walki w obronie ojczyzny; stąd: poezja tyrtejska

  1. W minionym tygodniu poznaliśmy dwie opinie o naszym kościele: jeden z radnych wniósł zapytanie do Prezydenta Miasta, czy baner z tekstem Cz. Miłosza został powieszony na elewacji legalnie (Gazeta Stołeczna z 4.02); urzędnik Wydziału Środowiska Dzielnicy Wilanów poinformował o skardze, że rano dzwony zachowują się zbyt głośno (w ubiegłych latach dwukrotnie interweniowała w tej sprawie wilanowska Straż Miejska).
  2. Dziś: podczas kazań – podsumowanie tegorocznej kolędy; 7:30 nabożeństwo wspominkowe; po Mszy św. o 10:00 koronka; 16:00 Msza św. dla rodzin dzieci przygotowujących się do pierwszej Komunii św. ; 17:30 nabożeństwo adoracyjne; taca, jak w każdą pierwszą niedzielę – na potrzeby budowlane.
  3. Tydzień:
    1. PONIEDZIAŁEK: wspomnienie św. Józefina Bakhity, Dziewicy; 17:30 czcimy Miłosierdzie Boże.
    2. WTOREK: wieczorem nabożeństwo ku czci bł. Edmunda w intencji dzieci i młodzieży; 20:00 (Orszady): Msza i spotkanie Rycerzy Kolumba.
    3. ŚRODA: wspomnienie św. Scholastyki, Dziewicy.
    4. CZWARTEK: wspomnienie NMP z Lourdes; Światowy Dzień Chorego; adoracja Najświętszego Sakramentu i możliwość spowiedzi do 20:30.
    5. SOBOTA: 9:00 (Orszady 10) Warsztaty Pisania Ikon; 16:00 spotkanie pierwszej Equipe Notre Dame.Szkoła Podstawowa Przymierza Rodzin im. Jana Pawła II na Ursynowie zaprasza chętnych do klas: 0 i 1. Spotkanie informacyjne online 2021.02.13 (g. 10:00) na platformie Teams. Zainteresowanych prosimy o e-mailowe zgłoszenia do sekretariatu szkoły do 2021.02.11 (czwartek). Więcej informacji na stronie internetowej szkoły i FB.
  4. Przy wyjściu z Kościoła: Gość Niedzielny, Idziemy, Columbia (pismo Rycerzy Kolumba) oraz jedna z kluczowych książek, które ukształtowały kulturę europejską – Wyznania św. Augustyna (nowym tłumaczenie).
  5. W tygodniu – wolne terminy Mszy św.: 6:45 – czwartek, piątek, sobota.
  6. Ks. Tomasz zaprasza na kurs gitarowy młodzież od lat 12 (od 3 do 7 chętnych): termin do ustalenia – raz w tygodniu, ok. 40 minut; koszt – raz na tydzień 1 Ave Maria za wikarych i 3 za Proboszcza; zapisy w zakrystii.
  7. Wstępna wycena wykonania nagłośnienia w górnym kościele – ok. 100 000 zł; czekamy na kosztorys.
  8. Nastał czas składania zeznań podatkowych – prosimy o odpis 1%: na rehabilitacje chorego Julka; na rzecz naszej szkoły specjalnej; ulotki przy wyjściu z Kościoła. Prosimy!

Benedykt XVI w Spe salvi
Dla nas, którzy żyjemy z chrześcijańską koncepcją Boga i przywykliśmy do niej, posiadanie nadziei, pochodzącej ze spotkania z Bogiem, jest czymś z czego niemal nie zdajemy sobie sprawy. Przykład świętej naszych czasów może nam w jakiejś mierze pomóc w zrozumieniu tego, co oznacza po raz pierwszy i rzeczywiście spotkać Boga. Myślę o Afrykance Józefinie Bakhicie, kanonizowanej przez Jana Pawła II.
Urodziła się około 1869 r. w Darfurze w Sudanie. W wieku 9 lat porwana przez handlarzy niewolników, była bita do krwi i 5-krotnie sprzedawana na targach niewolników w Sudanie. Ostatecznie, jako niewolnica, znalazła się na służbie u matki i żony pewnego generała, gdzie każdego dnia chłostano ją do krwi. Pozostały jej po tym do końca życia 144 blizny. W 1882 r. kupił ją włoski kupiec dla włoskiego konsula Callista Legnaniego, który wobec ofensywy mahdystów wrócił do Włoch.
Znając okrutnych panów, których do tej pory była własnością, tu Bakhita poznała Pana całkowicie innego, żyjącego Boga, Boga Jezusa Chrystusa (w dialekcie weneckim, którego się nauczyła, nazywała Go Paron – Pan). Do tej pory znała tylko panów, którzy ją poniżali, maltretowali albo – w najlepszym przypadku – uważali za użyteczną niewolnicę. Teraz usłyszała o istnieniu Parona, który jest ponad wszystkimi panami, jest Panem panów, oraz że ten Pan jest dobry, jest uosobieniem dobroci. Dowiedziała się, że ten Pan zna także ją, że ją stworzył – co więcej, że ją kocha. I ona była kochana właśnie przez najwyższego Parona, w porównaniu z którym wszyscy inni panowie są jedynie marnymi sługami. Ona sama była znana, kochana i oczekiwana. Więcej, ten Pan osobiście poznał los bitego, a teraz oczekiwał ją po prawicy Boga Ojca. Teraz miała nadzieję – już nie nikłą nadzieję na znalezienie panów mniej okrutnych, ale wielką nadzieję: jestem do końca kochana i cokolwiek się zdarzy, jestem oczekiwana przez tę Miłość. Zatem moje życie jest dobre.
Przez poznanie tej nadziei została odkupiona, czuła się wolną córką Boga. Rozumiała, co św. Paweł miał na myśli, gdy przypominał Efezjanom, że byli pozbawieni nadziei i Boga na ziemi – nie mieli nadziei, bo nie mieli Boga. Toteż, gdy chciano ją odesłać do Sudanu, Bakhita wzbraniała się. Nie chciała znów odłączyć się od swego Parona. 9.01.1896 r. przyjęła Chrzest, Bierzmowanie i Komunię św. z rąk Patriarchy Wenecji. 8.12.1896 r., w Weronie złożyła śluby w Zgromadzeniu Sióstr Kanosjanek i odtąd – poza swoimi zajęciami w zakrystii i na portierni klasztoru – podczas wielu podróży po Włoszech starała się zachęcać do misji: odczuwała konieczność propagowania wolności, którą zyskała w spotkaniu z Bogiem Jezusa Chrystusa. Wolność powinna być dawana innym, możliwie jak największej liczbie osób. Nadziei, która się w niej zrodziła i ją odkupiła, nie mogła zachować dla siebie samej. Musiała dotrzeć do wielu, dotrzeć do wszystkich.