21.10

29 niedziela zwykła

21 października 2018 

Boże, spraw, by nasza wola była zawsze Tobie oddana, i  abyśmy szczerym sercem służyli Twojemu majestatowi. (Kolekta)

 

 

  1. Dziś: NIEDZIELA misyjna: po każdej Mszy św. pokaz filmu z naszego Festiwali Afrykańskiego; taca – na misje; 7:45 Godzinki ku czci Niepokalanego Poczęcia NMP; po Mszy św. o 10:00 Koronka do Miłosierdzia Bożego; 17:30 różaniec; 18:00 spotkanie 2 Equipe Notre Dame; 19:00 spotkanie młodzieżowej grupy Ragazzi.
  2. Dziś także: Kręgi Kościoła Domowego prowadzą akcję dla Domu Samotnej Matki w Kraśniewie k/ Raciąża – jest tam ogromna bieda. Potrzebne: pieluchy, ubranka, mleko, kaszki, mokre chusteczki dla maluszków oraz środki do higieny i czystości – dla niemowląt i dzieci szkolnych. Dary należy składać w kaplicy św. Benedykta.
  3. W tygodniu: PONIEDZIAŁEK: wspomnienie św. Jana Pawła II; 17:30 nabożeństwo do Bożego Miłosierdzie.
  4. WTOREK: 18.30 nabożeństwo do bł. Edmunda i różaniec.
  5. CZWARTEK: adoracja Najświętszego Sakramentu i spowiedź do 20:30.
  6. PIĄTEK: 20:00 Ursynowskie Spotkanie Benedyktyńskie (109) – Służba braciom. Wokół 71 r. Reguły – prowadzi br. Leopold Rudziński OSB.
  7. SOBOTA: 9:00 Warsztaty Pisania Ikon; 10.\:00 zbiórka ministrantów.
  8. NIEDZIELA (28.10): Wieczór z Polskim Papieżem: 17.30 różaniec (który dostaliśmy po jego śmierci); (2) Msza św.; (3) recytacja ostatniego poetyckiego dzieła papieża: Tryptyk Rzymski (Agnieszka Kunikowska, Marcin Kwaśny).
  9. Msze św. w Uroczystość Wszystkich Św. – według programu wakacyjnego: 8:00; 10:00; 12:00 i 18:00.
  10. Propozycje:
    • Uniwersytet III wieku przyjmuje studentów (ul.Grzegorzewska 10);
    • parafialne przedszkola – wolne miejsca (ul.Nowoursynowska 143g, ul.Orszady 10);
    • Katecheza Dobrego Pasterza czeka na uczniów (ul.Orszady 10).
  11. Polecamy: wolne terminy intencji w październiku; terminal płatniczy – dostępny w zakrystii; prasę katolicką; książkę Arkadego Fiedlera Dywizjon 303; * płytę Alicji Węgorzewskiej z hymnem ku czci Jana Pawła II – Santo subito; * kartki do wypominek – po wypełnieniu należy składać w zakrystii.

 

JAN PAWEŁ II O POLSCE:

Proszę was, abyście cale to duchowe dziedzictwo, któremu na imię Polska, raz jeszcze przyjęli z wiarą, nadzieją i miłością – taką, jaką zaszczepia w nas Chrystus na chrzcie św., abyście nigdy nie zwątpili i nie znużyli się, i nie zniechęcili, abyście nie podcinali sami tych korzeni, z których wyrastamy.

Proszę was, abyście mieli ufność nawet wbrew każdej swojej słabości, abyście szukali zawsze duchowej mocy u Tego, u którego tyle pokoleń ojców naszych i matek ją znajdowało, abyście od Niego nigdy nie odstąpili, abyście nigdy nie utracili tej wolności ducha, do której On wyzwala człowieka, abyście nigdy nie wzgardzili tą Miłością, która jest największa, która się wyraziła przez Krzyż, a bez której życie ludzkie nie ma ani korzenia, ani sensu.

Proszę was o to przez pamięć i przez potężne wstawiennictwo Bogarodzicy z Jasnej Góry i wszystkich Jej sanktuariów na ziemi polskiej, przez pamięć św. Wojciecha, który zginął dla Chrystusa nad Bałtykiem, przez pamięć św. Stanisława, który legł pod mieczem królewskim na Skałce. Proszę was o to. Amen. (Kraków, 10 czerwca 1979 r.)

Polska wola dzisiaj nade wszystko o ludzi sumienia!

Być człowiekiem sumienia, tzn. przede wszystkim w każdej sytuacji swojego sumienia słuchać i jego głosu w sobie nie zagłuszać, choć jest on nieraz trudny i wymagający; tzn. angażować się w dobro i pomnażać je w sobie i wokół siebie, a także nie godzić się nigdy na zło, w myśl słów św. Pawła: Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj (Rz 12,21).    

Być człowiekiem sumienia to znaczy wymagać od siebie, podnosić się z własnych upadków, ciągle na nowo się nawracać. Być człowiekiem sumienia, to znaczy angażować się w budowanie królestwa Bożego: królestwa prawdy i życia, sprawiedliwości, miłości i pokoju, w naszych rodzinach, w społecznościach, w których żyjemy, i w całej Ojczyźnie; to znaczy także podejmować odważnie odpowiedzialność za sprawy publiczne: troszczyć się o dobro wspólne i nie zamykać oczu na biedy i potrzeby bliźnich, w duchu ewangelicznej solidarności: Jeden drugiego brzemiona noście (Ga 6, 2).     

Bracia i siostry, Czas próby polskich sumień trwa! Musicie być mocni w wierze! Dzisiaj, kiedy zmagacie się o przyszły kształt życia społecznego i państwowego, pamiętajcie, iż zależy on przede wszystkim od tego, jaki będzie człowiek – jakie będzie jego sumienie. (Skoczów, 22 maja 1995 r.)

Każdy z Was, młodzi Przyjaciele, znajduje w życiu jakieś swoje Westerplatte, jakiś wymiar zadań, które trzeba podjąć i wypełnić, jakąś słuszną sprawę, o którą nie można nie walczyć, jakiś obowiązek, powinność, od której nie można się uchylić, nie można zdezerterować. Wreszcie, jakiś porządek prawd i wartości, które trzeba utrzymać i obronić, tak jak to Westerplatte. Utrzymać i obronić, w sobie i wokół siebie, obronić dla siebie i dla innych.

Wolność publicznego wyrażania poglądów jest dobrem społecznym, ale nie zapewnia wolności słowa. Niewiele daje wolność mówienia, jeśli słowo wypowiadane nie jest wolne. Jeśli jest spętane egocentryzmem, kłamstwem, podstępem, może nawet nienawiścią lub pogardą dla innych – dla tych np., którzy różnią się narodowością, religią albo poglądami. Niewielki więc będzie pożytek z mówienia i pisania, jeśli słowo będzie używane nie po to, by szukać prawdy, wyrażać prawdę i dzielić się nią, ale tylko po to, by zwyciężać w dyskusji i bronić swoje – może właśnie błędne – stanowisko.     Słowa mogą czasem wyrażać prawdę w sposób dla niej samej poniżający. Może się zdarzyć, ze człowiek mówi jakąś prawdę po to, żeby uzasadnić kłamstwo. Wielki zamęt wprowadza człowiek w nasz ludzki świat, jeśli prawdę próbuje oddać na służbę kłamstwa. Wielu ludziom trudniej wtedy rozpoznać, że ten świat jest Boży. Prawda zostaje poniżona także wówczas, gdy ni,e ma miłości do niej samej i do człowieka. (Olsztyn, 6 czerwca 1991 r.)